heigull
nafnorð, karlkyn
sá eða sú sem skortir kjark, huglaus maður, bleyða
- hann var heigull að flýja frá vandamálunum
þetta er ekki heiglum hent
það er ekki hver sem er sem getur þetta
Samheiti
- bleyða,
- bleyðimenni,
- ragmenni,
- bleyðimaður,
- heigulmenni
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu heiguls nefnifall fleirtölu heiglar
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.heigullheigullinnnf.heiglarheiglarnir
þf.heigulheigulinnþf.heiglaheiglana
þgf.heigliheiglinumþgf.heiglumheiglunum
ef.heigulsheigulsinsef.heiglaheiglanna