heima
nafnorð, karlkyn
heima-bær
þorp eða kaupstaður þar sem maður á heima
Skyld orð
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑bæjar nefnifall fleirtölu ‑bæir beygist eins og bær
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.heimabær heimabærinn nf.heimabæir heimabæirnir
þf.heimabæheimabæinn þf.heimabæi heimabæina
þgf.heimabæheimabænum þgf.heimabæjum heimabæjunum
ef.heimabæjar heimabæjarins ef.heimabæja heimabæjanna