heiman mundur
nafnorð, karlkyn
heiman-mundur
meðgjöf sem brúður fær með sér að heiman þegar hún gengur í hjónaband
Samheiti
- heimanfylgja,
- konumundur,
- meyjarmundur
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑mundar beygist eins og mundur
eintala
án greinismeð greini
nf.heimanmundur heimanmundurinn
þf.heimanmund heimanmundinn
þgf.heimanmundi heimanmundinum
ef.heimanmundar heimanmundarins