heima vanur
lýsingarorð heima-vanur
sem er eins og heima hjá sér, sem þekkir staðhætti og aðstæður vel
- við erum ekki enn orðin heimavön í þessu hverfi
Tengd orð
Beyging
‑vön ‑vant miðstig ‑vanari efsta stig ‑vanastur beygist eins og vanur
kk.kvk.hk.
nf.heimavanur heimavön heimavant
þf.heimavanan heimavana heimavant
þgf.heimavönum heimavanri heimavönu
ef.heimavans heimavanrar heimavans
nf.heimavanir heimavanar heimavön
þf.heimavana heimavanar heimavön
þgf.heimavönum
ef.heimavanra
nf.heimavani heimavana heimavana
aukaföllheimavana heimavönu heimavana
öll föllheimavönu
öll föllheimavanari heimavanari heimavanara
öll föllheimavanari
kk.kvk.hk.
nf.heimavanastur heimavönust heimavanast
þf.heimavanastan heimavanasta heimavanast
þgf.heimavönustum heimavanastri heimavönustu
ef.heimavanasts heimavanastrar heimavanasts
nf.heimavanastir heimavanastar heimavönust
þf.heimavanasta heimavanastar heimavönust
þgf.heimavönustum
ef.heimavanastra
nf.heimavanasti heimavanasta heimavanasta
aukaföllheimavanasta heimavönustu heimavanasta
öll föllheimavönustu