vanur
lýsingarorð
sem hefur vanist e-u og þekkir það
- fyrirtækið vantar vana menn í vinnu
- hún er vön saumakona
vera vanur að sofna eftir matinn
vera vanur hestum
Andheiti
Tengd orð
Beyging
vön vant miðstig vanari efsta stig vanastur
kk.kvk.hk.
nf.vanurvönvant
þf.vananvanavant
þgf.vönumvanrivönu
ef.vansvanrarvans
nf.vanirvanarvön
þf.vanavanarvön
þgf.vönum
ef.vanra
nf.vanivanavana
aukaföllvanavönuvana
öll föllvönu
öll föllvanarivanarivanara
öll föllvanari
kk.kvk.hk.
nf.vanasturvönustvanast
þf.vanastanvanastavanast
þgf.vönustumvanastrivönustu
ef.vanastsvanastrarvanasts
nf.vanastirvanastarvönust
þf.vanastavanastarvönust
þgf.vönustum
ef.vanastra
nf.vanastivanastavanasta
aukaföllvanastavönustuvanasta
öll föllvönustu