heygja
sagnorð með þolfalli
leggja (lík) í haug (að fornum sið)
- sagt er að landnámsmaður sé heygður í túninu
Beyging
heygði heygt
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égheygiheygðiégheygiheygði
þúheygirheygðirþúheygirheygðir
húnheygirheygðihúnheygiheygði
viðheygjumheygðumviðheygjumheygðum
þiðheygiðheygðuðþiðheygiðheygðuð
þauheygjaheygðuþauheygiheygðu
| nafnháttur | heygja |
|---|---|
| sagnbót | heygt |
| boðháttur eintölu | heygðu |
| boðháttur fleirtölu | heygið |
| stýfður boðháttur | heyg |
| lýsingarháttur nútíðar | heygjandi |
kk.kvk.hk.
nf.heygðurheygðheygt
þf.heygðanheygðaheygt
þgf.heygðumheygðriheygðu
ef.heygðsheygðrarheygðs
nf.heygðirheygðarheygð
þf.heygðaheygðarheygð
þgf.heygðum
ef.heygðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúheygirðuheygðirðuþúheygirðuheygðirðu
þiðheygiðiheygðuðiþiðheygiðiheygðuði