Yrða

hinn

fornafn ábendingarfornafn

sjá einnig hinn greinir

Merkingar

  1. 1.

    hliðstætt ábendingarfornafn; bendir á annan en þann sem er tilgreindur, nálægastur eða áður hefur verið talað um

    stendur með nafnorði með greini

    • Steini er kominn en hinir strákarnir koma í kvöld
    • settu fiskinn í pottinn ásamt öllu hinu hráefninu
    • hin myndin sem ég sá um helgina var samt skemmtilegri
    • sumir geta það sem er ómögulegt fyrir okkur hin
  2. 2.

    sérstætt ábendingarfornafn; bendir á annan en þann sem er tiltekinn, nálægastur eða áður hefur verið talað um

    • tveir keppendur eru langt á undan öllum hinum
    • maturinn er tilbúinn, viltu kalla á hina
  3. 3.

    í samanburði milli tveggja einstaklinga eða hópa

    • seinni sagan var ekki eins áhrifarík og hin
  4. 4.

    sérstætt sem atviksorð hinn daginn, daginn eftir morgundaginn

    • þau fara ekki á morgun heldur hinn

Orðasambönd

  • hinir og þessir

    ýmsir

    • við gáfum hina og þessa hluti á tombóluna
    • það hafa hinir og þessir hringt
  • þessi ... hinn

    um andstæður, í samanburði

    • þessi bíll er orðinn gamall en hinn er alveg nýr
    • þú getur fengið þessar en hinar eru fráteknar
  • annar ... hinn

    um tvo eða tvennt í umtali um tvo eða samanburði milli tveggja

    • önnur stelpan er systir mín en hin er vinkona hennar
    • þeir vildu gjarnan lána okkur annan en ekki hinn

Beyging

kk.kvk.hk.
nf.hinnhinhitt
þf.hinnhinahitt
þgf.hinumhinnihinu
ef.hinshinnarhins
nf.hinirhinarhin
þf.hinahinarhin
þgf.hinum
ef.hinna