hirða
sagnorð með þolfalli
sjá einnig hirða nafnorð, kvenkyn
Merkingar
- 1.
halda (e-u) til haga, láta (e-ð) ekki glatast
- hún hirðir stundum notaðan jólapappír
- ætlar þú að hirða þennan pappakassa?
hirða heyið
taka heyið og koma því í hús
- 2.
taka (e-ð), fjarlægja (e-ð)
- öskubíllinn kom og hirti ruslið
- ég hirti dagblöðin upp af gólfinu í forstofunni
- 3.
annast umhirðu (sína, e-s), þvo og snyrta (sig, e-ð)
- íbúar hússins hirtu garðinn til skiptis
- unglingarnir þurfa sjálfir að hirða fötin sín
- hann hirðir sig ekki þegar hann er fullur
- 4.
annast (búfénað), gefa honum mat o.s.frv.
- bóndinn hirti skepnurnar
- 5.
hirða um
skeyta um
hirða ekki um viðhald hússins
hirða ekki um að svara símanum
sjá hirtur
Beyging
hirti hirt
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghirðihirtiéghirðihirti
þúhirðirhirtirþúhirðirhirtir
húnhirðirhirtihúnhirðihirti
viðhirðumhirtumviðhirðumhirtum
þiðhirðiðhirtuðþiðhirðiðhirtuð
þauhirðahirtuþauhirðihirtu
| nafnháttur | hirða |
|---|---|
| sagnbót | hirt |
| boðháttur eintölu | hirtu |
| boðháttur fleirtölu | hirðið |
| stýfður boðháttur | hirð |
| lýsingarháttur nútíðar | hirðandi |
kk.kvk.hk.
nf.hirturhirthirt
þf.hirtanhirtahirt
þgf.hirtumhirtrihirtu
ef.hirtshirtrarhirts
nf.hirtirhirtarhirt
þf.hirtahirtarhirt
þgf.hirtum
ef.hirtra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghirðisthirtistéghirðisthirtist
þúhirðisthirtistþúhirðisthirtist
húnhirðisthirtisthúnhirðisthirtist
viðhirðumsthirtumstviðhirðumsthirtumst
þiðhirðisthirtustþiðhirðisthirtust
þauhirðasthirtustþauhirðisthirtust
| nafnháttur | hirðast |
|---|---|
| sagnbót | hirst |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhirðistuhirtistuþúhirðistuhirtistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhirðirðuhirtirðuþúhirðirðuhirtirðu
þiðhirðiðihirtuðiþiðhirðiðihirtuði