hirðu
lýsingarorð hirðu-samur
sem hefur reglu á hlutunum
- hún er hirðusöm um eigur sínar
Tengd orð
Beyging
hirðu
kk.kvk.hk.
nf.hirðusamur hirðusöm hirðusamt
þf.hirðusaman hirðusama hirðusamt
þgf.hirðusömum hirðusamri hirðusömu
ef.hirðusams hirðusamrar hirðusams
nf.hirðusamir hirðusamar hirðusöm
þf.hirðusama hirðusamar hirðusöm
þgf.hirðusömum
ef.hirðusamra
nf.hirðusami hirðusama hirðusama
aukaföllhirðusama hirðusömu hirðusama
öll föllhirðusömu
öll föllhirðusamari hirðusamari hirðusamara
öll föllhirðusamari
kk.kvk.hk.
nf.hirðusamastur hirðusömust hirðusamast
þf.hirðusamastan hirðusamasta hirðusamast
þgf.hirðusömustum hirðusamastri hirðusömustu
ef.hirðusamasts hirðusamastrar hirðusamasts
nf.hirðusamastir hirðusamastar hirðusömust
þf.hirðusamasta hirðusamastar hirðusömust
þgf.hirðusömustum
ef.hirðusamastra
nf.hirðusamasti hirðusamasta hirðusamasta
aukaföllhirðusamasta hirðusömustu hirðusamasta
öll föllhirðusömustu