hirta
sagnorð með þolfalli
refsa (e-m) líkamlega
Beyging
hirti hirt
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghirtihirtiéghirtihirti
þúhirtirhirtirþúhirtirhirtir
húnhirtirhirtihúnhirtihirti
viðhirtumhirtumviðhirtumhirtum
þiðhirtiðhirtuðþiðhirtiðhirtuð
þauhirtahirtuþauhirtihirtu
| nafnháttur | hirta |
|---|---|
| sagnbót | hirt |
| boðháttur eintölu | hirtu |
| boðháttur fleirtölu | hirtið |
| stýfður boðháttur | hirt |
| lýsingarháttur nútíðar | hirtandi |
kk.kvk.hk.
nf.hirturhirthirt
þf.hirtanhirtahirt
þgf.hirtumhirtrihirtu
ef.hirtshirtrarhirts
nf.hirtirhirtarhirt
þf.hirtahirtarhirt
þgf.hirtum
ef.hirtra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghirtisthirtistéghirtisthirtist
þúhirtisthirtistþúhirtisthirtist
húnhirtisthirtisthúnhirtisthirtist
viðhirtumsthirtumstviðhirtumsthirtumst
þiðhirtisthirtustþiðhirtisthirtust
þauhirtasthirtustþauhirtisthirtust
| nafnháttur | hirtast |
|---|---|
| sagnbót | hirst |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhirtistuhirtistuþúhirtistuhirtistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhirtirðuhirtirðuþúhirtirðuhirtirðu
þiðhirtiðihirtuðiþiðhirtiðihirtuði