hjarna
sagnorð
hjarna við
hressast, heilsast betur
- hann fékk flensu en er nú farinn að hjarna við
Beyging
hjarnaði hjarnað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghjarnahjarnaðiéghjarnihjarnaði
þúhjarnarhjarnaðirþúhjarnirhjarnaðir
húnhjarnarhjarnaðihúnhjarnihjarnaði
viðhjörnumhjörnuðumviðhjörnumhjörnuðum
þiðhjarniðhjörnuðuðþiðhjarniðhjörnuðuð
þauhjarnahjörnuðuþauhjarnihjörnuðu
þaðhjarnarhjarnaðiþaðhjarnihjarnaði
| nafnháttur | hjarna |
|---|---|
| sagnbót | hjarnað |
| boðháttur eintölu | hjarnaðu |
| boðháttur fleirtölu | hjarnið |
| stýfður boðháttur | hjarna |
| lýsingarháttur nútíðar | hjarnandi |
kk.kvk.hk.
nf.hjarnaðurhjörnuðhjarnað
þf.hjarnaðanhjarnaðahjarnað
þgf.hjörnuðumhjarnaðrihjörnuðu
ef.hjarnaðshjarnaðrarhjarnaðs
nf.hjarnaðirhjarnaðarhjörnuð
þf.hjarnaðahjarnaðarhjörnuð
þgf.hjörnuðum
ef.hjarnaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhjarnarðuhjarnaðirðuþúhjarnirðuhjarnaðirðu
þiðhjarniðihjörnuðuðiþiðhjarniðihjörnuðuði