hlífa
sagnorð með þágufalli
Merkingar
- 1.
veita (e-m/e-u) vernd eða skjól
- vinnusloppurinn hlífir fötunum
- reynið að hlífa ykkur fyrir sterkri sól
- 2.
vægja (e-m), þyrma (e-m)
- hann hlífði börnunum við áhyggjum sínum
- hlífðu mér við því að hlusta á þetta lag
hlífa sér ekki/hvergi
vera harður við sjálfan sig (í verkum)
sjá hlífast
Beyging
hlífði hlíft
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghlífihlífðiéghlífihlífði
þúhlífirhlífðirþúhlífirhlífðir
húnhlífirhlífðihúnhlífihlífði
viðhlífumhlífðumviðhlífumhlífðum
þiðhlífiðhlífðuðþiðhlífiðhlífðuð
þauhlífahlífðuþauhlífihlífðu
| nafnháttur | hlífa |
|---|---|
| sagnbót | hlíft |
| boðháttur eintölu | hlífðu |
| boðháttur fleirtölu | hlífið |
| stýfður boðháttur | hlíf |
| lýsingarháttur nútíðar | hlífandi |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghlífisthlífðistéghlífisthlífðist
þúhlífisthlífðistþúhlífisthlífðist
húnhlífisthlífðisthúnhlífisthlífðist
viðhlífumsthlífðumstviðhlífumsthlífðumst
þiðhlífisthlífðustþiðhlífisthlífðust
þauhlífasthlífðustþauhlífisthlífðust
| nafnháttur | hlífast |
|---|---|
| sagnbót | hlífst |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhlífistuhlífðistuþúhlífistuhlífðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhlífirðuhlífðirðuþúhlífirðuhlífðirðu
þiðhlífiðihlífðuðiþiðhlífiðihlífðuði