hljóta
sagnorð
Merkingar
- 1.
með þolfalli fá (e-ð)
- þrír íþróttamenn hlutu verðlaun
- bókin hefur hlotið góða dóma
- hann hlaut þriggja ára fangelsisdóm
- gamli bíllinn hlaut dapurleg örlög
- 2.
sem háttarsögn, merkir áreiðanleika, vissu
- hún hlýtur að vera búin hjá tannlækninum
- hann hlaut að fara að hringja bráðum
- þeir hljóta að geta útskýrt þetta
- það hlýtur að vera opið á laugardögum
sjá hljótast
Beyging
hlýt hlaut hlutum hlotið
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghlýthlautéghljótihlyti
þúhlýturhlaustþúhljótirhlytir
húnhlýturhlauthúnhljótihlyti
viðhljótumhlutumviðhljótumhlytum
þiðhljótiðhlutuðþiðhljótiðhlytuð
þauhljótahlutuþauhljótihlytu
| nafnháttur | hljóta |
|---|---|
| sagnbót | hlotið |
| boðháttur eintölu | hljóttu |
| boðháttur fleirtölu | hljótið |
| stýfður boðháttur | hljót |
| lýsingarháttur nútíðar | hljótandi |
kk.kvk.hk.
nf.hlotinnhlotinhlotið
þf.hlotinnhlotnahlotið
þgf.hlotnumhlotinnihlotnu
ef.hlotinshlotinnarhlotins
nf.hlotnirhlotnarhlotin
þf.hlotnahlotnarhlotin
þgf.hlotnum
ef.hlotinna
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghlýsthlaustéghljótisthlytist
þúhlýsthlaustþúhljótisthlytist
húnhlýsthlausthúnhljótisthlytist
viðhljótumsthlutumstviðhljótumsthlytumst
þiðhljótisthlutustþiðhljótisthlytust
þauhljótasthlutustþauhljótisthlytust
| nafnháttur | hljótast |
|---|---|
| sagnbót | hlotist |
| boðháttur eintölu | hljóstu |
| boðháttur fleirtölu | hljótist |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhlýturðuhlaustuþúhljótirðuhlytirðu
þiðhljótiðihlutuðiþiðhljótiðihlytuði