hlunn
sagnorð hlunn-fara með þolfalli
svíkja (e-n) fjárhagslega
- hún sagði að hann hefði hlunnfarið sig í viðskiptum
- hann þóttist hlunnfarinn í launum
Tengd orð
Beyging
‑fer ‑fór ‑fórum ‑farið beygist eins og fara
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghlunnfer hlunnfór éghlunnfari hlunnfæri
þúhlunnferð hlunnfórst þúhlunnfarir hlunnfærir
húnhlunnfer hlunnfór húnhlunnfari hlunnfæri
viðhlunnförum hlunnfórum viðhlunnförum hlunnfærum
þiðhlunnfarið hlunnfóruð þiðhlunnfarið hlunnfæruð
þauhlunnfara hlunnfóru þauhlunnfari hlunnfæru
| nafnháttur | hlunn |
|---|---|
| sagnbót | hlunn |
| boðháttur eintölu | hlunn |
| boðháttur fleirtölu | hlunn |
| stýfður boðháttur | hlunn |
| lýsingarháttur nútíðar | hlunn |
kk.kvk.hk.
nf.hlunnfarinn hlunnfarin hlunnfarið
þf.hlunnfarinn hlunnfarna hlunnfarið
þgf.hlunnförnum hlunnfarinni hlunnförnu
ef.hlunnfarins hlunnfarinnar hlunnfarins
nf.hlunnfarnir hlunnfarnar hlunnfarin
þf.hlunnfarna hlunnfarnar hlunnfarin
þgf.hlunnförnum
ef.hlunnfarinna
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhlunnferðu hlunnfórstu þúhlunnfarirðu hlunnfærirðu
þiðhlunnfariði hlunnfóruði þiðhlunnfariði hlunnfæruði