hor
nafnorð, hvorugkyn eða karlkyn
sjá einnig hor nafnorð, karlkyn
slím í nefi
- hann er með hálsbólgu og hor í nefinu
Beyging
eignarfall eintölu hors þágufall eintölu hori eða hor
eintala
án greinismeð greini
nf.horhorið / horinn
þf.horhorið / horinn
þgf.hori / horhorinu / hornum
ef.horshorsins