horfa
sagnorð
Merkingar
- 1.
beina augum og athygli (eitthvert)
- við horfðum á börnin leika sér
- hann er að horfa á sjónvarpið
- hún horfði út um gluggann
- ég horfi í kringum mig
horfa um öxl
líta til baka
- 2.
líta (e-n veginn) út, hafa vissar horfur
- það horfir vel með afla nú í haust
- 3.
horfa í
horfa í kostnaðinn
taka mið af kostnaðinum, skoða kostnaðinn vandlega
- 4.
horfa upp á
horfa upp á sóðaskapinn
vera vitni að sóðaskapnum
- ég þoli ekki að horfa upp á hana fara svona illa með sig
- 5.
horfa við
málið horfir þannig við mér
málið lítur svona út frá mínum sjónarhóli
- málið horfir þannig við mér að við verðum að gera samning
þetta horfir öðruvísi við
þetta er öðruvísi, það gegnir öðru máli um þetta
ef mér býður svo við að horfa
ef mér sýnist, ef mér þóknast það
- hann hélt veislur hvenær sem honum bauð svo við að horfa
sjá horfast
Beyging
horfði horft
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghorfihorfðiéghorfihorfði
þúhorfirhorfðirþúhorfirhorfðir
húnhorfirhorfðihúnhorfihorfði
viðhorfumhorfðumviðhorfumhorfðum
þiðhorfiðhorfðuðþiðhorfiðhorfðuð
þauhorfahorfðuþauhorfihorfðu
þaðhorfirhorfðiþaðhorfihorfði
| nafnháttur | horfa |
|---|---|
| sagnbót | horft |
| boðháttur eintölu | horfðu |
| boðháttur fleirtölu | horfið |
| stýfður boðháttur | horf |
| lýsingarháttur nútíðar | horfandi |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghorfisthorfðistéghorfisthorfðist
þúhorfisthorfðistþúhorfisthorfðist
húnhorfisthorfðisthúnhorfisthorfðist
viðhorfumsthorfðumstviðhorfumsthorfðumst
þiðhorfisthorfðustþiðhorfisthorfðust
þauhorfasthorfðustþauhorfisthorfðust
þaðhorfisthorfðistþaðhorfisthorfðist
| nafnháttur | horfast |
|---|---|
| sagnbót | horfst |
| boðháttur eintölu | horfstu |
| boðháttur fleirtölu | horfist |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhorfistuhorfðistuþúhorfistuhorfðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhorfirðuhorfðirðuþúhorfirðuhorfðirðu
þiðhorfiðihorfðuðiþiðhorfiðihorfðuði