hráki
nafnorð, karlkyn
slím sem maður hefur hóstað eða spýtt út úr sér
- hún skolaði munninn og spýtti hráka í skálina
Skyld orð
Beyging
eignarfall eintölu hráka nefnifall fleirtölu hrákar
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.hrákihrákinnnf.hrákarhrákarnir
þf.hrákahrákannþf.hrákahrákana
þgf.hrákahrákanumþgf.hrákumhrákunum
ef.hrákahrákansef.hrákahrákanna