hrækja
sagnorð
Merkingar
- 1.
spýta munnvatni
- hún hrækti á götuna
- 2.
hrækja út úr sér fúkyrðum
tala reiðilega, hrópa fúkyrði
Tengd orð
Beyging
hrækti hrækt
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghrækihræktiéghrækihrækti
þúhrækirhræktirþúhrækirhræktir
húnhrækirhræktihúnhrækihrækti
viðhrækjumhræktumviðhrækjumhræktum
þiðhrækiðhræktuðþiðhrækiðhræktuð
þauhrækjahræktuþauhrækihræktu
| nafnháttur | hrækja |
|---|---|
| sagnbót | hrækt |
| boðháttur eintölu | hræktu |
| boðháttur fleirtölu | hrækið |
| stýfður boðháttur | hræk |
| lýsingarháttur nútíðar | hrækjandi |
kk.kvk.hk.
nf.hrækturhrækthrækt
þf.hræktanhræktahrækt
þgf.hræktumhræktrihræktu
ef.hræktshræktrarhrækts
nf.hræktirhræktarhrækt
þf.hræktahræktarhrækt
þgf.hræktum
ef.hræktra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhrækirðuhræktirðuþúhrækirðuhræktirðu
þiðhrækiðihræktuðiþiðhrækiðihræktuði