hrein rækta
sagnorð hrein-rækta með þolfalli
rækta fram dýr eða jurt svo hún sé hrein að kyni, ekki blönduð
- hann sérhæfir sig í að hreinrækta hunda
sjá hreinræktaður
Beyging
‑ræktaði ‑ræktað beygist eins og rækta
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghreinrækta hreinræktaði éghreinrækti hreinræktaði
þúhreinræktar hreinræktaðir þúhreinræktir hreinræktaðir
húnhreinræktar hreinræktaði húnhreinrækti hreinræktaði
viðhreinræktum hreinræktuðum viðhreinræktum hreinræktuðum
þiðhreinræktið hreinræktuðuð þiðhreinræktið hreinræktuðuð
þauhreinrækta hreinræktuðu þauhreinrækti hreinræktuðu
| nafnháttur | hrein |
|---|---|
| sagnbót | hrein |
| boðháttur eintölu | hrein |
| boðháttur fleirtölu | hrein |
| stýfður boðháttur | hrein |
| lýsingarháttur nútíðar | hrein |
kk.kvk.hk.
nf.hreinræktaður hreinræktuð hreinræktað
þf.hreinræktaðan hreinræktaða hreinræktað
þgf.hreinræktuðum hreinræktaðri hreinræktuðu
ef.hreinræktaðs hreinræktaðrar hreinræktaðs
nf.hreinræktaðir hreinræktaðar hreinræktuð
þf.hreinræktaða hreinræktaðar hreinræktuð
þgf.hreinræktuðum
ef.hreinræktaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghreinræktast hreinræktaðist éghreinræktist hreinræktaðist
þúhreinræktast hreinræktaðist þúhreinræktist hreinræktaðist
húnhreinræktast hreinræktaðist húnhreinræktist hreinræktaðist
viðhreinræktumst hreinræktuðumst viðhreinræktumst hreinræktuðumst
þiðhreinræktist hreinræktuðust þiðhreinræktist hreinræktuðust
þauhreinræktast hreinræktuðust þauhreinræktist hreinræktuðust
| nafnháttur | hrein |
|---|---|
| sagnbót | hrein |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhreinræktastu hreinræktaðistu þúhreinræktistu hreinræktaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhreinræktarðu hreinræktaðirðu þúhreinræktirðu hreinræktaðirðu
þiðhreinræktiði hreinræktuðuði þiðhreinræktiði hreinræktuðuði