hreintungu
nafnorð, karlkyn
hreintungu-maður
sá eða sú sem er umhugað um að nota fagurt mál og forðast útlendar slettur
Samheiti
- hreintungusinni
Beyging
eignarfall eintölu ‑manns nefnifall fleirtölu ‑menn þágufall fleirtölu ‑mönnum beygist eins og maður
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.hreintungumaður hreintungumaðurinn nf.hreintungumenn hreintungumennirnir
þf.hreintungumann hreintungumanninn þf.hreintungumenn hreintungumennina
þgf.hreintungumanni hreintungumanninum þgf.hreintungumönnum hreintungumönnunum
ef.hreintungumanns hreintungumannsins ef.hreintungumanna hreintungumannanna