hrella
sagnorð með þolfalli
valda (e-m) hugarangri, óþægindum eða hræðslu
- hundurinn reyndi að hrella þennan óvænta gest
- hann hrelldi nágrannana með því að spila háværa tónlist
sjá hrelldur
Tengd orð
Beyging
hrelldi hrellt
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghrellihrelldiéghrellihrelldi
þúhrellirhrelldirþúhrellirhrelldir
húnhrellirhrelldihúnhrellihrelldi
viðhrellumhrelldumviðhrellumhrelldum
þiðhrelliðhrellduðþiðhrelliðhrellduð
þauhrellahrellduþauhrellihrelldu
| nafnháttur | hrella |
|---|---|
| sagnbót | hrellt |
| boðháttur eintölu | hrelldu |
| boðháttur fleirtölu | hrellið |
| stýfður boðháttur | hrell |
| lýsingarháttur nútíðar | hrellandi |
kk.kvk.hk.
nf.hrelldurhrelldhrellt
þf.hrelldanhrelldahrellt
þgf.hrelldumhrelldrihrelldu
ef.hrelldshrelldrarhrellds
nf.hrelldirhrelldarhrelld
þf.hrelldahrelldarhrelld
þgf.hrelldum
ef.hrelldra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghrellisthrelldistéghrellisthrelldist
þúhrellisthrelldistþúhrellisthrelldist
húnhrellisthrelldisthúnhrellisthrelldist
viðhrellumsthrelldumstviðhrellumsthrelldumst
þiðhrellisthrelldustþiðhrellisthrelldust
þauhrellasthrelldustþauhrellisthrelldust
| nafnháttur | hrellast |
|---|---|
| sagnbót | hrellst |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhrellistuhrelldistuþúhrellistuhrelldistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhrellirðuhrelldirðuþúhrellirðuhrelldirðu
þiðhrelliðihrellduðiþiðhrelliðihrellduði