hremma
sagnorð með þolfalli
klófesta, grípa, handsama (e-ð/e-n)
- fálkinn hremmdi músina
- drekinn reyndi að hremma kóngsdótturina
Beyging
hremmdi hremmt
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghremmihremmdiéghremmihremmdi
þúhremmirhremmdirþúhremmirhremmdir
húnhremmirhremmdihúnhremmihremmdi
viðhremmumhremmdumviðhremmumhremmdum
þiðhremmiðhremmduðþiðhremmiðhremmduð
þauhremmahremmduþauhremmihremmdu
| nafnháttur | hremma |
|---|---|
| sagnbót | hremmt |
| boðháttur eintölu | hremmdu |
| boðháttur fleirtölu | hremmið |
| stýfður boðháttur | hremm |
| lýsingarháttur nútíðar | hremmandi |
kk.kvk.hk.
nf.hremmdurhremmdhremmt
þf.hremmdanhremmdahremmt
þgf.hremmdumhremmdrihremmdu
ef.hremmdshremmdrarhremmds
nf.hremmdirhremmdarhremmd
þf.hremmdahremmdarhremmd
þgf.hremmdum
ef.hremmdra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhremmirðuhremmdirðuþúhremmirðuhremmdirðu
þiðhremmiðihremmduðiþiðhremmiðihremmduði