hreykja
sagnorð með þágufalli
monta sig (af e-u), vera hreykinn (af e-u)
- hún vill ekki hreykja sér af listhæfileikum sínum
hreykja sér hátt
vera fullur ofurdrambs
Tengd orð
Beyging
hreykti hreykt
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghreykihreyktiéghreykihreykti
þúhreykirhreyktirþúhreykirhreyktir
húnhreykirhreyktihúnhreykihreykti
viðhreykjumhreyktumviðhreykjumhreyktum
þiðhreykiðhreyktuðþiðhreykiðhreyktuð
þauhreykjahreyktuþauhreykihreyktu
| nafnháttur | hreykja |
|---|---|
| sagnbót | hreykt |
| boðháttur eintölu | hreyktu |
| boðháttur fleirtölu | hreykið |
| stýfður boðháttur | hreyk |
| lýsingarháttur nútíðar | hreykjandi |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghreykisthreyktistéghreykisthreyktist
þúhreykisthreyktistþúhreykisthreyktist
húnhreykisthreyktisthúnhreykisthreyktist
viðhreykjumsthreyktumstviðhreykjumsthreyktumst
þiðhreykisthreyktustþiðhreykisthreyktust
þauhreykjasthreyktustþauhreykisthreyktust
| nafnháttur | hreykjast |
|---|---|
| sagnbót | hreykst |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhreykistuhreyktistuþúhreykistuhreyktistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhreykirðuhreyktirðuþúhreykirðuhreyktirðu
þiðhreykiðihreyktuðiþiðhreykiðihreyktuði