hrinda
sagnorð með þágufalli
Merkingar
- 1.
ýta e-m/e-u (svo að hann/það detti)
- ég hrinti borðinu um koll
- hann reyndi að hrinda henni niður stigann
- hún hrinti honum frá sér
- hann reiddist og hratt henni frá sér
- 2.
hrinda hurðinni upp
opna hana harkalega
- allt í einu var útihurðinni hrundið upp
- hann hratt upp hurðinni og gekk inn
- 3.
ýta báti út í sjó
- þeir hrintu bátnum á flot
- 4.
koma (e-u) í framkvæmd, af stað
hrinda umræðunni af stað
- lögreglan hefur hrint af stað átaki gegn ölvunarakstri
hrinda hugmyndinni í framkvæmd
- verkinu verður hrint í framkvæmd í næsta mánuði
- 5.
beina (e-u) burt
- regnjakkinn hrindir frá sér vatni
- 6.
hrinda árásinni
stöðva árásina (með mótaðgerðum)
Beyging
hrinti eða hratt hrint eða hrundið
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghrindihrinti / hrattéghrindihrinti / hryndi
þúhrindirhrintir / hrastþúhrindirhrintir / hryndir
húnhrindirhrinti / hratthúnhrindihrinti / hryndi
viðhrindumhrintum / hrundumviðhrindumhrintum / hryndum
þiðhrindiðhrintuð / hrunduðþiðhrindiðhrintuð / hrynduð
þauhrindahrintu / hrunduþauhrindihrintu / hryndu
| nafnháttur | hrinda |
|---|---|
| sagnbót | hrint / hrundið |
| boðháttur eintölu | hrintu |
| boðháttur fleirtölu | hrindið |
| stýfður boðháttur | hrind |
| lýsingarháttur nútíðar | hrindandi |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhrindirðuhrintirðu / hrastuþúhrindirðuhrintirðu / hryndirðu
þiðhrindiðihrintuði / hrunduðiþiðhrindiðihrintuði / hrynduði