hrjóta
sagnorð
Merkingar
- 1.
hrökkva, falla
- hnífurinn hraut úr hendi hans
- neistar hrjóta af eldspýtunni
- 2.
(um orð, tal) skreppa (út úr e-m)
- orðin hrutu út úr henni
- mörg gullkorn hafa hrotið af vörum hans
það hrjóta blótsyrði af munni hans
- 3.
gefa frá sér hrotur í svefni
- hann liggur þarna og hrýtur
Tengd orð
Beyging
hrýt hraut hrutum hrotið
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghrýthrautéghrjótihryti
þúhrýturhraustþúhrjótirhrytir
húnhrýturhrauthúnhrjótihryti
viðhrjótumhrutumviðhrjótumhrytum
þiðhrjótiðhrutuðþiðhrjótiðhrytuð
þauhrjótahrutuþauhrjótihrytu
þaðhrýturhrautþaðhrjótihryti
| nafnháttur | hrjóta |
|---|---|
| sagnbót | hrotið |
| boðháttur eintölu | hrjóttu |
| boðháttur fleirtölu | hrjótið |
| stýfður boðháttur | hrjót |
| lýsingarháttur nútíðar | hrjótandi |
kk.kvk.hk.
nf.hrotinnhrotinhrotið
þf.hrotinnhrotnahrotið
þgf.hrotnumhrotinnihrotnu
ef.hrotinshrotinnarhrotins
nf.hrotnirhrotnarhrotin
þf.hrotnahrotnarhrotin
þgf.hrotnum
ef.hrotinna
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhrýturðuhraustuþúhrjótirðuhrytirðu
þiðhrjótiðihrutuðiþiðhrjótiðihrytuði