hroða
sagnorð
hroða verkinu af
flýta sér að vinna verkið, vinna það flausturslega
Beyging
hroðaði hroðað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghroðahroðaðiéghroðihroðaði
þúhroðarhroðaðirþúhroðirhroðaðir
húnhroðarhroðaðihúnhroðihroðaði
viðhroðumhroðuðumviðhroðumhroðuðum
þiðhroðiðhroðuðuðþiðhroðiðhroðuðuð
þauhroðahroðuðuþauhroðihroðuðu
| nafnháttur | hroða |
|---|---|
| sagnbót | hroðað |
| boðháttur eintölu | hroðaðu |
| boðháttur fleirtölu | hroðið |
| stýfður boðháttur | hroða |
| lýsingarháttur nútíðar | hroðandi |
kk.kvk.hk.
nf.hroðaðurhroðuðhroðað
þf.hroðaðanhroðaðahroðað
þgf.hroðuðumhroðaðrihroðuðu
ef.hroðaðshroðaðrarhroðaðs
nf.hroðaðirhroðaðarhroðuð
þf.hroðaðahroðaðarhroðuð
þgf.hroðuðum
ef.hroðaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghroðasthroðaðistéghroðisthroðaðist
þúhroðasthroðaðistþúhroðisthroðaðist
húnhroðasthroðaðisthúnhroðisthroðaðist
viðhroðumsthroðuðumstviðhroðumsthroðuðumst
þiðhroðisthroðuðustþiðhroðisthroðuðust
þauhroðasthroðuðustþauhroðisthroðuðust
| nafnháttur | hroðast |
|---|---|
| sagnbót | hroðast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhroðastuhroðaðistuþúhroðistuhroðaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhroðarðuhroðaðirðuþúhroðirðuhroðaðirðu
þiðhroðiðihroðuðuðiþiðhroðiðihroðuðuði