hund
sagnorð hund-skamma með þolfalli
skamma (e-n) ákaft
- skipstjórinn hundskammaði þá fyrir aumingjaskapinn
Tengd orð
Beyging
‑skammaði ‑skammað beygist eins og skamma
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghundskamma hundskammaði éghundskammi hundskammaði
þúhundskammar hundskammaðir þúhundskammir hundskammaðir
húnhundskammar hundskammaði húnhundskammi hundskammaði
viðhundskömmum hundskömmuðum viðhundskömmum hundskömmuðum
þiðhundskammið hundskömmuðuð þiðhundskammið hundskömmuðuð
þauhundskamma hundskömmuðu þauhundskammi hundskömmuðu
| nafnháttur | hund |
|---|---|
| sagnbót | hund |
| boðháttur eintölu | hund |
| boðháttur fleirtölu | hund |
| stýfður boðháttur | hund |
| lýsingarháttur nútíðar | hund |
kk.kvk.hk.
nf.hundskammaður hundskömmuð hundskammað
þf.hundskammaðan hundskammaða hundskammað
þgf.hundskömmuðum hundskammaðri hundskömmuðu
ef.hundskammaðs hundskammaðrar hundskammaðs
nf.hundskammaðir hundskammaðar hundskömmuð
þf.hundskammaða hundskammaðar hundskömmuð
þgf.hundskömmuðum
ef.hundskammaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghundskammast hundskammaðist éghundskammist hundskammaðist
þúhundskammast hundskammaðist þúhundskammist hundskammaðist
húnhundskammast hundskammaðist húnhundskammist hundskammaðist
viðhundskömmumst hundskömmuðumst viðhundskömmumst hundskömmuðumst
þiðhundskammist hundskömmuðust þiðhundskammist hundskömmuðust
þauhundskammast hundskömmuðust þauhundskammist hundskömmuðust
| nafnháttur | hund |
|---|---|
| sagnbót | hund |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhundskammastu hundskammaðistu þúhundskammistu hundskammaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhundskammarðu hundskammaðirðu þúhundskammirðu hundskammaðirðu
þiðhundskammiði hundskömmuðuði þiðhundskammiði hundskömmuðuði