hvít þvo
sagnorð hvít-þvo með þolfalli
Merkingar
- 1.
þvo (e-ð) vandlega
- þau hvítþvoðu alla veggi í stofunni
- 2.
hreinsa mannorð (e-s)
- hann getur aldrei hvítþvegið sig af þessu máli
Tengd orð
Beyging
‑þvæ ‑þvoði ‑þvegið beygist eins og þvo
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghvítþvæ hvítþvoði éghvítþvoi hvítþvægi
þúhvítþværð hvítþvoðir þúhvítþvoir hvítþvægir
húnhvítþvær hvítþvoði húnhvítþvoi hvítþvægi
viðhvítþvoum hvítþvoðum viðhvítþvoum hvítþvægjum
þiðhvítþvoið hvítþvoðuð þiðhvítþvoið hvítþvægjuð
þauhvítþvo hvítþvoðu þauhvítþvoi hvítþvægju
| nafnháttur | hvít |
|---|---|
| sagnbót | hvít |
| boðháttur eintölu | hvít |
| boðháttur fleirtölu | hvít |
| stýfður boðháttur | hvít |
kk.kvk.hk.
nf.hvítþveginn hvítþvegin hvítþvegið
þf.hvítþveginn hvítþvegna hvítþvegið
þgf.hvítþvegnum hvítþveginni hvítþvegnu
ef.hvítþvegins hvítþveginnar hvítþvegins
nf.hvítþvegnir hvítþvegnar hvítþvegin
þf.hvítþvegna hvítþvegnar hvítþvegin
þgf.hvítþvegnum
ef.hvítþveginna
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghvítþvæst hvítþvoðist éghvítþvoist hvítþvægist
þúhvítþvæst hvítþvoðist þúhvítþvoist hvítþvægist
húnhvítþvæst hvítþvoðist húnhvítþvoist hvítþvægist
viðhvítþvoumst hvítþvoðumst viðhvítþvoumst hvítþvægjumst
þiðhvítþvoist hvítþvoðust þiðhvítþvoist hvítþvægjust
þauhvítþvost hvítþvoðust þauhvítþvoist hvítþvægjust
| nafnháttur | hvít |
|---|---|
| sagnbót | hvít |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhvítþværðu hvítþvoðirðu þúhvítþvoirðu hvítþvægirðu
þiðhvítþvoiði hvítþvoðuði þiðhvítþvoiði hvítþvægjuði