hvarfa kútur
nafnorð, karlkyn
hvarfa-kútur
tæki í bílvél sem minnkar skaðsemi efna í útblæstri
Beyging
eignarfall eintölu ‑kúts þágufall eintölu ‑kút eða ‑kúti nefnifall fleirtölu ‑kútar beygist eins og kútur
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.hvarfakútur hvarfakúturinn nf.hvarfakútar hvarfakútarnir
þf.hvarfakút hvarfakútinn þf.hvarfakúta hvarfakútana
þgf.hvarfakút / hvarfakúti hvarfakútnum þgf.hvarfakútum hvarfakútunum
ef.hvarfakúts hvarfakútsins ef.hvarfakúta hvarfakútanna