hvarfla
sagnorð
Merkingar
- 1.
það hvarflar að mér að fara
mér kemur til hugar að fara
- það hvarflaði ekki að okkur að gefast upp
- 2.
með þágufalli hreyfa(st), flökta, reika
- hann hvarflaði augunum um herbergið
- augu hennar hvörfluðu til og frá
Tengd orð
Beyging
hvarflaði hvarflað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghvarflahvarflaðiéghvarflihvarflaði
þúhvarflarhvarflaðirþúhvarflirhvarflaðir
húnhvarflarhvarflaðihúnhvarflihvarflaði
viðhvörflumhvörfluðumviðhvörflumhvörfluðum
þiðhvarfliðhvörfluðuðþiðhvarfliðhvörfluðuð
þauhvarflahvörfluðuþauhvarflihvörfluðu
| nafnháttur | hvarfla |
|---|---|
| sagnbót | hvarflað |
| boðháttur eintölu | hvarflaðu |
| boðháttur fleirtölu | hvarflið |
| stýfður boðháttur | hvarfla |
| lýsingarháttur nútíðar | hvarflandi |