hylja
sagnorð með þolfalli
fela (e-ð), dylja (e-ð)
- snjórinn hylur fjöllin á veturna
- hárið huldi andlit hennar
þokan hylur mér sýn
sjá hulinn
Beyging
huldi hulið
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghylhuldiéghyljihyldi
þúhylurhuldirþúhyljirhyldir
húnhylurhuldihúnhyljihyldi
viðhyljumhuldumviðhyljumhyldum
þiðhyljiðhulduðþiðhyljiðhylduð
þauhyljahulduþauhyljihyldu
| nafnháttur | hylja |
|---|---|
| sagnbót | hulið |
| boðháttur eintölu | hyldu |
| boðháttur fleirtölu | hyljið |
| stýfður boðháttur | hyl |
| lýsingarháttur nútíðar | hyljandi |
kk.kvk.hk.
nf.hulinnhulinhulið
þf.hulinnhuldahulið
þgf.huldumhulinnihuldu
ef.hulinshulinnarhulins
nf.huldirhuldarhulin
þf.huldahuldarhulin
þgf.huldum
ef.hulinna
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghylsthuldistéghyljisthyldist
þúhylsthuldistþúhyljisthyldist
húnhylsthuldisthúnhyljisthyldist
viðhyljumsthuldumstviðhyljumsthyldumst
þiðhyljisthuldustþiðhyljisthyldust
þauhyljasthuldustþauhyljisthyldust
| nafnháttur | hyljast |
|---|---|
| sagnbót | hulist |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhylstuhuldistuþúhyljistuhyldistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhylurðuhuldirðuþúhyljirðuhyldirðu
þiðhyljiðihulduðiþiðhyljiðihylduði