iðn sveinn
nafnorð, karlkyn
iðn-sveinn
sá eða sú sem hefur réttindi til að stunda einhverja iðn en ekki meistararéttindi
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑sveins nefnifall fleirtölu ‑sveinar beygist eins og sveinn
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.iðnsveinn iðnsveinninn nf.iðnsveinar iðnsveinarnir
þf.iðnsvein iðnsveininn þf.iðnsveina iðnsveinana
þgf.iðnsveini iðnsveininum þgf.iðnsveinum iðnsveinunum
ef.iðnsveins iðnsveinsins ef.iðnsveina iðnsveinanna