kólna
sagnorð
verða kaldari
- smjörið kólnar í ísskápnum
það kólnar
- með kvöldinu kólnaði og ég setti á mig húfuna
það kólnar í veðri
vináttan kólnar
- ástin kólnaði smám saman á milli þeirra
frumlag í þágufalli henni kólnar
- mér kólnaði við að fara út í snjóinn
- honum kólnaði á höndunum við að skafa rúðurnar á bílnum
sjá kólnandi
Beyging
kólnaði kólnað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkólnakólnaðiégkólnikólnaði
þúkólnarkólnaðirþúkólnirkólnaðir
húnkólnarkólnaðihúnkólnikólnaði
viðkólnumkólnuðumviðkólnumkólnuðum
þiðkólniðkólnuðuðþiðkólniðkólnuðuð
þaukólnakólnuðuþaukólnikólnuðu
það, mérkólnarkólnaðiþað, mérkólnikólnaði
| nafnháttur | kólna |
|---|---|
| sagnbót | kólnað |
| boðháttur eintölu | kólnaðu |
| boðháttur fleirtölu | kólnið |
| stýfður boðháttur | kólna |
| lýsingarháttur nútíðar | kólnandi |
kk.kvk.hk.
nf.kólnaðurkólnuðkólnað
þf.kólnaðankólnaðakólnað
þgf.kólnuðumkólnaðrikólnuðu
ef.kólnaðskólnaðrarkólnaðs
nf.kólnaðirkólnaðarkólnuð
þf.kólnaðakólnaðarkólnuð
þgf.kólnuðum
ef.kólnaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúkólnarðukólnaðirðuþúkólnirðukólnaðirðu
þiðkólniðikólnuðuðiþiðkólniðikólnuðuði