kaf
nafnorð, hvorugkyn
það sem er undir yfirborðinu, djúp
fara/sökkva á kaf
vera í kafi
- þeir kepptu um hvor gæti verið lengur í kafi
rústirnar eru á kafi í sandi
- hún stóð með fæturna á kafi í pollinum
vera á kafi í vinnu
vera mjög upptekinn við vinnu
vera í miðju kafi að elda
vera upptekinn við að elda
hætta upptalningunni í miðju kafi
hætta upptalingunni í miðju verki
þetta kemur upp úr kafinu
þetta kemur í ljós eftir athugun (oft frekar óvænt)
- það kom upp úr kafinu að hann hafði lengi þegið mútur
fara að syngja upp úr miðju kafi
... allt í einu, án fyrirvara
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu kafs nefnifall fleirtölu köf
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.kafkafiðnf.köfköfin
þf.kafkafiðþf.köfköfin
þgf.kafikafinuþgf.köfumköfunum
ef.kafskafsinsef.kafakafanna