Yrða

kaf

nafnorð, hvorugkyn

það sem er undir yfirborðinu, djúp

  • fara/sökkva á kaf

  • vera í kafi

    • þeir kepptu um hvor gæti verið lengur í kafi
  • rústirnar eru á kafi í sandi

    • hún stóð með fæturna á kafi í pollinum
  • vera á kafi í vinnu

    vera mjög upptekinn við vinnu

  • vera í miðju kafi að elda

    vera upptekinn við að elda

  • hætta upptalningunni í miðju kafi

    hætta upptalingunni í miðju verki

  • þetta kemur upp úr kafinu

    þetta kemur í ljós eftir athugun (oft frekar óvænt)

    • það kom upp úr kafinu að hann hafði lengi þegið mútur
  • fara að syngja upp úr miðju kafi

    ... allt í einu, án fyrirvara

Tengd orð

Beyging

eignarfall eintölu kafs nefnifall fleirtölu köf