kafa
sagnorð
Merkingar
- 1.
synda undir yfirborði vatns, gjarnan með sérstakan búnað
- hann kafaði alla leið niður á botn
kafa eftir perlum
- 2.
kynna sér e-ð vel, af dýpt
- þegar hann skrifar þarf hann að kafa ofan í heimildirnar
- fundarmenn köfuðu djúpt í skýrslu nefndarinnar
- 3.
með þolfalli brjótast gegnum mikinn snjó
kafa snjóinn
Beyging
kafaði kafað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkafakafaðiégkafikafaði
þúkafarkafaðirþúkafirkafaðir
húnkafarkafaðihúnkafikafaði
viðköfumköfuðumviðköfumköfuðum
þiðkafiðköfuðuðþiðkafiðköfuðuð
þaukafaköfuðuþaukafiköfuðu
| nafnháttur | kafa |
|---|---|
| sagnbót | kafað |
| boðháttur eintölu | kafaðu |
| boðháttur fleirtölu | kafið |
| stýfður boðháttur | kafa |
| lýsingarháttur nútíðar | kafandi |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkafastkafaðistégkafistkafaðist
þúkafastkafaðistþúkafistkafaðist
húnkafastkafaðisthúnkafistkafaðist
viðköfumstköfuðumstviðköfumstköfuðumst
þiðkafistköfuðustþiðkafistköfuðust
þaukafastköfuðustþaukafistköfuðust
| nafnháttur | kafast |
|---|---|
| sagnbót | kafast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúkafastukafaðistuþúkafistukafaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúkafarðukafaðirðuþúkafirðukafaðirðu
þiðkafiðiköfuðuðiþiðkafiðiköfuðuði