kant steinn
nafnorð, karlkyn
kant-steinn
steinn sem hafður er í kanti e-s, t.d. á gangstéttarbrún
- kantsteinar voru lagðir meðfram göngustígnum
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑steins nefnifall fleirtölu ‑steinar beygist eins og steinn
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.kantsteinn kantsteinninn nf.kantsteinar kantsteinarnir
þf.kantstein kantsteininn þf.kantsteina kantsteinana
þgf.kantsteini kantsteininum þgf.kantsteinum kantsteinunum
ef.kantsteins kantsteinsins ef.kantsteina kantsteinanna