klína
sagnorð með þágufalli
Merkingar
- 1.
maka (e-u) (á e-ð)
- hún klíndi óvart smjöri utan á skálina
- hann klínir steypu í gatið á veggnum
- 2.
koma sök á (e-n)
- hann reyndi að klína sökinni á mig
Tengd orð
Beyging
klíndi klínt
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égklíniklíndiégklíniklíndi
þúklínirklíndirþúklínirklíndir
húnklínirklíndihúnklíniklíndi
viðklínumklíndumviðklínumklíndum
þiðklíniðklínduðþiðklíniðklínduð
þauklínaklínduþauklíniklíndu
| nafnháttur | klína |
|---|---|
| sagnbót | klínt |
| boðháttur eintölu | klíndu |
| boðháttur fleirtölu | klínið |
| stýfður boðháttur | klín |
| lýsingarháttur nútíðar | klínandi |
kk.kvk.hk.
nf.klíndurklíndklínt
þf.klíndanklíndaklínt
þgf.klíndumklíndriklíndu
ef.klíndsklíndrarklínds
nf.klíndirklíndarklínd
þf.klíndaklíndarklínd
þgf.klíndum
ef.klíndra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égklínistklíndistégklínistklíndist
þúklínistklíndistþúklínistklíndist
húnklínistklíndisthúnklínistklíndist
viðklínumstklíndumstviðklínumstklíndumst
þiðklínistklíndustþiðklínistklíndust
þauklínastklíndustþauklínistklíndust
| nafnháttur | klínast |
|---|---|
| sagnbót | klínst |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúklínistuklíndistuþúklínistuklíndistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúklínirðuklíndirðuþúklínirðuklíndirðu
þiðklíniðiklínduðiþiðklíniðiklínduði