klóra

Merkingar

1. 1.

   þf.með þolfalli rispa (e-n/e-ð) með nöglum eða klóm

   • kötturinn klórar stundum í sófann
   • kötturinn klóraði í hurðina og mjálmaði

   • klóra úr honum augun

     • hún klórar úr mér augun ef hún fréttir þetta
2. 2.

   þgf.með þágufalli núa líkamshluta sem klæjar í

   • hún klóraði kettinum bak við eyrun
   • hann klóraði sér í höfðinu
3. 3.

   • þf.með þolfalli klóra sig í gegnum stærðfræðidæmin

     koma sér í gegnum stærðfræðina með nokkurri fyrirhöfn

   • þf.með þolfalli klóra sig fram úr vandanum

     koma sér í gegnum vandann

Orðasambönd

• klóra í bakkann

  reyna að bjarga sér úr vandræðum