klaka
sagnorð
gefa frá sér kvak (hæna)
- hænurnar klökuðu stöðugt
Beyging
klakaði klakað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égklakaklakaðiégklakiklakaði
þúklakarklakaðirþúklakirklakaðir
húnklakarklakaðihúnklakiklakaði
viðklökumklökuðumviðklökumklökuðum
þiðklakiðklökuðuðþiðklakiðklökuðuð
þauklakaklökuðuþauklakiklökuðu
| nafnháttur | klaka |
|---|---|
| sagnbót | klakað |
| boðháttur eintölu | klakaðu |
| boðháttur fleirtölu | klakið |
| stýfður boðháttur | klaka |
| lýsingarháttur nútíðar | klakandi |
kk.kvk.hk.
nf.klakaðurklökuðklakað
þf.klakaðanklakaðaklakað
þgf.klökuðumklakaðriklökuðu
ef.klakaðsklakaðrarklakaðs
nf.klakaðirklakaðarklökuð
þf.klakaðaklakaðarklökuð
þgf.klökuðum
ef.klakaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égklakastklakaðistégklakistklakaðist
þúklakastklakaðistþúklakistklakaðist
húnklakastklakaðisthúnklakistklakaðist
viðklökumstklökuðumstviðklökumstklökuðumst
þiðklakistklökuðustþiðklakistklökuðust
þauklakastklökuðustþauklakistklökuðust
| nafnháttur | klakast |
|---|---|
| sagnbót | klakast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúklakastuklakaðistuþúklakistuklakaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúklakarðuklakaðirðuþúklakirðuklakaðirðu
þiðklakiðiklökuðuðiþiðklakiðiklökuðuði