knúinn
lýsingarorð lýsingarháttur þátíðar
Merkingar
- 1.
drifinn áfram
- myllan er knúin vatnsafli
- 2.
hvattur, ýtt áfram
- ég fann mig knúna til að segja upp vinnunni
sjá knýja
Beyging
knúin knúið
kk.kvk.hk.
nf.knúinnknúinknúið
þf.knúinnknúnaknúið
þgf.knúnumknúinniknúnu
ef.knúinsknúinnarknúins
nf.knúnirknúnarknúin
þf.knúnaknúnarknúin
þgf.knúnum
ef.knúinna
nf.knúniknúnaknúna
aukaföllknúnaknúnuknúna
öll föllknúnu