kokkál
lýsingarorð kokkál-aður
sem á eiginkonu sem heldur fram hjá
- hann leikur hinn kokkálaða eiginmann í leikritinu
Beyging
kokkáluð kokkálað
kk.kvk.hk.
nf.kokkálaður kokkáluðkokkálað
þf.kokkálaðan kokkálaða kokkálað
þgf.kokkáluðum kokkálaðri kokkáluðu
ef.kokkálaðs kokkálaðrar kokkálaðs
nf.kokkálaðir kokkálaðar kokkáluð
þf.kokkálaða kokkálaðar kokkáluð
þgf.kokkáluðum
ef.kokkálaðra
nf.kokkálaði kokkálaða kokkálaða
aukaföllkokkálaða kokkáluðu kokkálaða
öll föllkokkáluðu