kokkur
nafnorð, karlkyn
sá eða sú sem fæst við matreiðslu, sem atvinnu eða í frístundum
- prófessorinn reyndist vera góður kokkur
- hún réð sig sem kokk á veitingahús
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu kokks nefnifall fleirtölu kokkar
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.kokkurkokkurinnnf.kokkarkokkarnir
þf.kokkkokkinnþf.kokkakokkana
þgf.kokkikokkinum / kokknumþgf.kokkumkokkunum
ef.kokkskokksinsef.kokkakokkanna