koll
nafnorð, kvenkyn
koll-gáta
eiga kollgátuna
geta upp á hinu rétta, hafa á réttu að standa
Beyging
eignarfall eintölu ‑gátu beygist eins og gáta
eintala
án greinismeð greini
nf.kollgáta kollgátan
þf.kollgátu kollgátuna
þgf.kollgátu kollgátunni
ef.kollgátu kollgátunnar