komu
nafnorð, karlkyn
komu-maður
sá eða sú sem kemur utan að, gestur
Samheiti
- gestur,
- gestkomandi,
- komandi
Skyld orð
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑manns nefnifall fleirtölu ‑menn þágufall fleirtölu ‑mönnum beygist eins og maður
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.komumaður komumaðurinn nf.komumenn komumennirnir
þf.komumann komumanninn þf.komumenn komumennina
þgf.komumanni komumanninum þgf.komumönnum komumönnunum
ef.komumanns komumannsins ef.komumanna komumannanna