krækja
sagnorð
sjá einnig krækja nafnorð, kvenkyn
Merkingar
- 1.
næla í (e-ð), festa e-u (í e-ð) (með krók)
- geturðu krækt aftur glugganum?
- hann krækti tveimur fingrum í plastpokann
- þau kræktu saman handleggjunum
- 2.
komast yfir (e-ð), næla sér í (e-ð)
krækja (sér) í eintak af bókinni
- ég er búin að krækja mér í leiðindakvef
- honum tókst að krækja í tvo miða á tónleikana
- 3.
festa eða loka e-u með krók eða krækju
- hún krækti peysunni að sér
- 4.
taka á sig krók
- áin krækir framhjá hæðunum
krækja fyrir klettabeltið
sjá krækjast
Beyging
krækti krækt
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkrækikræktiégkrækikrækti
þúkrækirkræktirþúkrækirkræktir
húnkrækirkræktihúnkrækikrækti
viðkrækjumkræktumviðkrækjumkræktum
þiðkrækiðkræktuðþiðkrækiðkræktuð
þaukrækjakræktuþaukrækikræktu
| nafnháttur | krækja |
|---|---|
| sagnbót | krækt |
| boðháttur eintölu | kræktu |
| boðháttur fleirtölu | krækið |
| stýfður boðháttur | kræk |
| lýsingarháttur nútíðar | krækjandi |
kk.kvk.hk.
nf.krækturkræktkrækt
þf.kræktankræktakrækt
þgf.kræktumkræktrikræktu
ef.kræktskræktrarkrækts
nf.kræktirkræktarkrækt
þf.kræktakræktarkrækt
þgf.kræktum
ef.kræktra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkrækistkræktistégkrækistkræktist
þúkrækistkræktistþúkrækistkræktist
húnkrækistkræktisthúnkrækistkræktist
viðkrækjumstkræktumstviðkrækjumstkræktumst
þiðkrækistkræktustþiðkrækistkræktust
þaukrækjastkræktustþaukrækistkræktust
| nafnháttur | krækjast |
|---|---|
| sagnbót | krækst |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúkrækistukræktistuþúkrækistukræktistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúkrækirðukræktirðuþúkrækirðukræktirðu
þiðkrækiðikræktuðiþiðkrækiðikræktuði