Yrða

krækja

sagnorð

sjá einnig krækja nafnorð, kvenkyn

Merkingar

  1. 1.

    næla í (e-ð), festa e-u (í e-ð) (með krók)

    • geturðu krækt aftur glugganum?
    • hann krækti tveimur fingrum í plastpokann
    • þau kræktu saman handleggjunum
  2. 2.

    komast yfir (e-ð), næla sér í (e-ð)

    • krækja (sér) í eintak af bókinni

      • ég er búin að krækja mér í leiðindakvef
      • honum tókst að krækja í tvo miða á tónleikana
  3. 3.

    festa eða loka e-u með krók eða krækju

    • hún krækti peysunni að sér
  4. 4.

    taka á sig krók

    • áin krækir framhjá hæðunum
    • krækja fyrir klettabeltið

sjá krækjast

Beyging

krækti krækt