krafa
nafnorð, kvenkyn
Merkingar
- 1.
það að krefjast e-s
- bókin gerir kröfur til lesandans
- viðskiptavinurinn gerði kröfu um endurgreiðslu
- vinnuveitandinn gerir þá kröfu að umsækjendur hafi bílpróf
krafa á hendur honum
verða við kröfunni
- 2.
viðskipti/hagfræði fjárhæð sem krafist er greiðslu á
- hún neitaði að greiða kröfuna
Skyld orð
- gagnkrafa
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu kröfu nefnifall fleirtölu kröfur eignarfall fleirtölu krafna eða krafa
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.krafakrafannf.kröfurkröfurnar
þf.kröfukröfunaþf.kröfurkröfurnar
þgf.kröfukröfunniþgf.kröfumkröfunum
ef.kröfukröfunnaref.krafna / krafakrafnanna / krafanna