kurteis
lýsingarorð
prúður og hófstilltur í framkomu og fasi, hæverskur, siðprúður
- hún mætti vera aðeins kurteisari
Andheiti
Skyld orð
- látprúður
Tengd orð
Beyging
kurteis kurteist miðstig kurteisari efsta stig kurteisastur
kk.kvk.hk.
nf.kurteiskurteiskurteist
þf.kurteisankurteisakurteist
þgf.kurteisumkurteisrikurteisu
ef.kurteisskurteisrarkurteiss
nf.kurteisirkurteisarkurteis
þf.kurteisakurteisarkurteis
þgf.kurteisum
ef.kurteisra
nf.kurteisikurteisakurteisa
aukaföllkurteisakurteisukurteisa
öll föllkurteisu
öll föllkurteisarikurteisarikurteisara
öll föllkurteisari
kk.kvk.hk.
nf.kurteisasturkurteisustkurteisast
þf.kurteisastankurteisastakurteisast
þgf.kurteisustumkurteisastrikurteisustu
ef.kurteisastskurteisastrarkurteisasts
nf.kurteisastirkurteisastarkurteisust
þf.kurteisastakurteisastarkurteisust
þgf.kurteisustum
ef.kurteisastra
nf.kurteisastikurteisastakurteisasta
aukaföllkurteisastakurteisustukurteisasta
öll föllkurteisustu