kvikna
sagnorð
Merkingar
- 1.
koma upp (um eld, ljós)
- eldur kviknaði í gömlum blöðum
- ljósin kviknuðu í gluggunum
það kviknar á eldspýtunni
það kviknar í flugvélinni
- það kviknaði í húsinu út frá sígarettustubb
- 2.
verða til, koma upp
- enginn veit hvernig líf kviknaði á jörðinni
- vonir hafa kviknað um að finna fólk á lífi
Beyging
kviknaði kviknað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkviknakviknaðiégkviknikviknaði
þúkviknarkviknaðirþúkviknirkviknaðir
húnkviknarkviknaðihúnkviknikviknaði
viðkviknumkviknuðumviðkviknumkviknuðum
þiðkvikniðkviknuðuðþiðkvikniðkviknuðuð
þaukviknakviknuðuþaukviknikviknuðu
| nafnháttur | kvikna |
|---|---|
| sagnbót | kviknað |
| boðháttur eintölu | kviknaðu |
| boðháttur fleirtölu | kviknið |
| stýfður boðháttur | kvikna |
| lýsingarháttur nútíðar | kviknandi |
kk.kvk.hk.
nf.kviknaðurkviknuðkviknað
þf.kviknaðankviknaðakviknað
þgf.kviknuðumkviknaðrikviknuðu
ef.kviknaðskviknaðrarkviknaðs
nf.kviknaðirkviknaðarkviknuð
þf.kviknaðakviknaðarkviknuð
þgf.kviknuðum
ef.kviknaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúkviknarðukviknaðirðuþúkviknirðukviknaðirðu
þiðkvikniðikviknuðuðiþiðkvikniðikviknuðuði