kynna
sagnorð
Merkingar
- 1.
með þolfalli láta (tvo eða fleiri) kynnast; segja til nafns (síns eða einhvers annars)
- hann gekk að henni og kynnti sig
- fundarstjórinn kynnir alla fyrirlesarana
kynna hana fyrir mér
- gestgjafinn kynnti vin sinn fyrir okkur
má ég kynna heiðursgest okkar
- 2.
kynna sér efni bókarinnar
afla sér þekkingar, verða kunnugur efni bókarinnar
- ég þarf að kynna mér hvernig á að búa til gera graskerssúpu
- hann kynnti sér efni samningsins
sjá kynnast
Tengd orð
Beyging
kynnti kynnt
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkynnikynntiégkynnikynnti
þúkynnirkynntirþúkynnirkynntir
húnkynnirkynntihúnkynnikynnti
viðkynnumkynntumviðkynnumkynntum
þiðkynniðkynntuðþiðkynniðkynntuð
þaukynnakynntuþaukynnikynntu
| nafnháttur | kynna |
|---|---|
| sagnbót | kynnt |
| boðháttur eintölu | kynntu |
| boðháttur fleirtölu | kynnið |
| stýfður boðháttur | kynn |
| lýsingarháttur nútíðar | kynnandi |
kk.kvk.hk.
nf.kynnturkynntkynnt
þf.kynntankynntakynnt
þgf.kynntumkynntrikynntu
ef.kynntskynntrarkynnts
nf.kynntirkynntarkynnt
þf.kynntakynntarkynnt
þgf.kynntum
ef.kynntra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkynnistkynntistégkynnistkynntist
þúkynnistkynntistþúkynnistkynntist
húnkynnistkynntisthúnkynnistkynntist
viðkynnumstkynntumstviðkynnumstkynntumst
þiðkynnistkynntustþiðkynnistkynntust
þaukynnastkynntustþaukynnistkynntust
| nafnháttur | kynnast |
|---|---|
| sagnbót | kynnst |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúkynnistukynntistuþúkynnistukynntistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúkynnirðukynntirðuþúkynnirðukynntirðu
þiðkynniðikynntuðiþiðkynniðikynntuði