lær
sagnorð lær-brjóta með þolfalli
brjóta bein í læri
- hann datt úr stiga og lærbraut sig
Tengd orð
Beyging
‑brýt ‑braut ‑brutum ‑brotið beygist eins og brjóta
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
églærbrýt lærbraut églærbrjóti lærbryti
þúlærbrýtur lærbraust þúlærbrjótir lærbrytir
húnlærbrýtur lærbraut húnlærbrjóti lærbryti
viðlærbrjótum lærbrutum viðlærbrjótum lærbrytum
þiðlærbrjótið lærbrutuð þiðlærbrjótið lærbrytuð
þaulærbrjóta lærbrutu þaulærbrjóti lærbrytu
| nafnháttur | lær |
|---|---|
| sagnbót | lær |
| boðháttur eintölu | lær |
| boðháttur fleirtölu | lær |
| stýfður boðháttur | lær |
| lýsingarháttur nútíðar | lær |
kk.kvk.hk.
nf.lærbrotinn lærbrotin lærbrotið
þf.lærbrotinn lærbrotna lærbrotið
þgf.lærbrotnum lærbrotinni lærbrotnu
ef.lærbrotins lærbrotinnar lærbrotins
nf.lærbrotnir lærbrotnar lærbrotin
þf.lærbrotna lærbrotnar lærbrotin
þgf.lærbrotnum
ef.lærbrotinna
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúlærbrýturðu lærbraustu þúlærbrjótirðu lærbrytirðu
þiðlærbrjótiði lærbrutuði þiðlærbrjótiði lærbrytuði